古诗《兰花篇·阳和煦九畹》 作者宋濂的诗

兰花篇·阳和煦九畹

明代:宋濂
兰花篇·阳和煦九畹。明代。宋濂。阳和煦九畹,晴芬溢青兰。潜姿发玄麝,幽花凝紫檀。绿萝托芳邻,白谷挹高寒。玄圣未成调,湘累久长叹。绿葹虽外蔽,贞洁终能完。岂知生平心,卒获君子观。杂以青瑶芝,承以白玉槃。灵风晓方荐,清露夜初溥。此时不见知,骈罗混荒菅。春风桃杏华,烂若霞绮攒。徒媚夸毗子,千金买歌欢。弃之不彼即,要使中心安。愿结美人佩,把玩日忘餐。

yángjiǔwǎn
qíngfēnqīnglán
qián姿xuánshè
yōuhuāníngtán
绿luótuōfānglín
báigāohán
xuánshèngwèichéngtiáo
xiāngléijiǔchángtàn
绿shīsuīwài
zhēnjiézhōngnéngwán
zhīshēngpíngxīn
huòjūnguān
qīngyáozhī
chéngbáipán
língfēngxiǎofāngjiàn
qīnglòuchū
shíjiànzhī
piánluóhùnhuāngjiān
chūnfēngtáoxìnghuá
lànruòxiázǎn
mèikuā
qiānjīnmǎihuān
zhī
yàoshǐ使zhōngxīnān
yuànjiéměirénpèi
wánwàngcān
兰花篇·阳和煦九畹,宋濂兰花篇·阳和煦九畹全诗,宋濂兰花篇·阳和煦九畹古诗,兰花篇·阳和煦九畹翻译,兰花篇·阳和煦九畹译文